uw Bijdrage |  Links |  Opinies |  Kalender |  gericht Zoeken |  Statistieken |        
 Welkom bij Solexclub Zeeland 21 juli 2018 

 Home 

 Menu 
Techniek
Races
Toertochten
Geval apart
Fotogalerij
Nieuws
Privacyverklaring

 Op Hyves en facebook! 

De Solexclub is ook te volgen via Hyves en Facebook
waar u ook al uw op- of aanmerkingen of verhalen aan ons kwijt kunt.

 Vereniging 
Contact


 Wij zijn open als de vlaggen uithangen   
23 juni 2006
Bijdrage van: Patricia
Opgevraagd: 2430

NieuwsBron; PZC 20 juni 2006.
In het kleine pand aan de Voorstraat in Colijnsplaat staan 35 solexen zij aan zij te pronken."Gevaar voor besmettelijke solexziekte"staat er op een bordje achter het raam.......



De lange leren jassen en stoffen helmpjes in het museum, herinneren aan vroegere tijden, toen de solex een begrip was op de Nederlandse wegen. Hele families gingen toen met de solex op vakantie naar Limburg. Je ziet nu dat er veel oudere mensen langskomen in het museum, die vroeger nog op een solex hebben gereden, vetelt Nico, die zelf vijftien jaar geleden vanuit Limburg naar Colijnsplaat verhuisde.

De bezoekers komen niet voor niets, want het Colijnsplaatse museum heeft solexen in alle soorten en maten. Nico:"achter in de werkplaats heb ik nog veel meer solexen staan hoor. Ik ben de tel eigenlijk een beetje kwijt, maar ik denk dat ik er in totaal zo'n zestig heb. De solexen die hier in het museum staan, lopen allemaal nog". Zijn fascinatie voor solexen begon zo een tien jaar geleden. Er was hier een race in het dorp. Daar deed ik aan mee. Toen ben ben ik solexen gaan verzamelen. We woonden eerst in een ander huis. Daar stonden de solexen op zolder en er stonden twee vitrinekasten in de gang.

Het was Els die met het idee voor een museum kwam:"Ik vond het zonde dat de solexen op zolder stonden. Het werd ook te klein. Ik had altijd zoiets van: ooit gaan we een museum beginnen". Dit pand was vroeger een tabakszaak. Toen die twee jaar geleden geleden wegging, hebben we het gekocht. We wonen zelf achter het museum. sindsdien is de solexverzameling van het stel onophoudelijk gegroeid. Ze passen ondertussen bijna niet meer in het museum.

Regelamtig gaat Nico op pad, op zoek naar solexen of onderdelen. Ik zoek meestal via internet. Dan rij ik het hele land door om spullen op te halen. Soms ga je ook wel eens voor niks. ik krijg ook veel spullen van mensen uit het dorp. Die zeggen dan: gebruik het maar voor je museum want ik doe er toch niks meer mee. Het reslultaat is een bonte verzameling van speldjes, boekjes, vaantjes en miniatuursolexen. Nico: "Twee weken geleden was ik in Frankrijk bij een evenement ter gelegenheid van het zestigjarig bestaan van de solex. Het was geweldig: vijfhonderd solexen bijelkaar, maar ze hadden wel minder speldjes dan ik in mijn museum".

Het museum is elke zaterdag geopend, en als de vlaggen buiten hangen. Van de zomer hebben we vier weken vakantie, dan zijn we ook gewoon open. Soms zie ik ook wel eens mensen naar binnen kijken, of ze bellen aan. Dan laat ik ze ook binnen.





Wij zijn open als de vlaggen uithangen | 0 reacties | Aanmelden nieuw account
Reacties zijn voor verantwoording van degene die ze heeft geplaatst. Dit portaal is niet verantwoordelijk voor de inhoud.
 Gerelateerd 
  • Meer door.. Patricia
  • Meer van.. Nieuws

  •  Artikel opties 
  • Email artikel naar collega
  • Afdrukversie artikel




  •  Copyright 2005 Solexclub Zeeland Een webportal van De Pree e-Consult